Metody

Koncepcja PNF powstała w 1946 roku w kalifornijskiej klinice Vallejo. Opracował ją dr Herman Kabat wraz z Maggie Knott. Metoda PNF jest to torowanie sprawności układu nerwowo-mięśniowego poprzez stymulowanie proprioreceptorów i eksteroreceptorów ciała. Zasadą główną koncepcji PNF jest praca terapeuty umożliwiająca celową i wszechstronną stymulacje ośrodkowego układu nerwowego pacjenta, podążająca w kierunku odtworzenia i poprawy zaburzonej funkcji.

Filozofia PNF zakłada:

• positive approach – pozytywne nastawienie do pacjenta i jego problemu
• obserwacje pacjenta globalna
• intensywny trening
• mobilizacja rezerw
• myślenie funkcjonalne
• odpowiedź na każdy bodziec
• praca z pacjentem bezbolesna

Metoda została opracowana przez Berthe Bobath fizjoterapeutkę z Niemiec i jej męża Karela Bobath który był neurologiem. Karel Bobath pracując z osobami dorosłymi i dziećmi u których występowała duża spastyczność zaobserwowała że spastyczność u tych pacjentów zmienia się i nie jest taka sama. Wszystko zależy od pozycji w jakiej pacjenta ułożymy oraz punktów kluczowych : głowy, obręczy barkowej i miednicy. Jeśli ułożymy pacjenta w różnych pozycjach : zgięcia tułowia, zgięcie boczne tułowia, rotacja oraz protrakcja barku i miednicy to możemy uzyskać zmniejszenie się spastyczności. Wtedy Karel Bobath wyzwalała prawidłowe wzorce ruchowe w tych pozycjach. Zauważyła także że pozycja leżenia na plecach potęguje spastyczność Ty a pozycja boczna i leżenie na brzuchu obniża ją.

Udar mózgu jest niezwykle złożonym problemem i dotyczy:

• zaburzeń układu motorycznego
• zaburzeń narządów zmysłu
• zaburzeń funkcji percepcyjnych
• zaburzeń samopoczucia

Najważniejsze w leczeniu udarów metodą Bobath jest:

• leczenie w fazie ostrej – odpowiednie pozycje ułożeniowe hamujące spastyczność
• obniżanie spastyczności
• postępowanie w przypadku „objaw pchacza”
• objaw bark-ręka
• ćwiczenia chodu

Metoda została stworzona przez Nowo Zelandczyka Robina McKenzie w latach 60 XX wieku. Jest to system diagnostyczny i terapeutyczny w leczeniu dolegliwości kręgosłupa i kończyn. Opiera się o znajomość wzorców objawów oraz o analizę zachowania się dolegliwości i mechaniki stawu w wywiadzie i badaniu przedmiotowym.

Główne cechy metody zakładają:

• możliwość oceny reakcji symptomatycznych i mechanicznych
• klasyfikacja zespołów
• nacisk położony na centralizację
• samoleczenie
• progres siły terapeutycznej
• edukacja pacjenta

Twórcą metody jest angielski lekarz James H. Cyriax uznawany za ojca medycyny ortopedycznej. Medycyna ortopedyczna w.g. Cyriax’a jest to system diagnostyczno-terapeutyczny skierowany na pacjenta z dolegliwościami układu ruchu. Dokładna diagnostyka i sposób leczenia stanowią kliniczne potwierdzenie skuteczności metody. Głównym założeniem metody Cyriax’a jest leczenie wzorca klinicznego. przeprowadzając wywiad i badanie funkcjonalne z pacjentem uzyskujemy kompletną wiedzę na jego temat. Dla wszystkich obrazów klinicznych metoda oferuje sprawne i korzystne leczenie. Najważniejsze w medycynie ortopedycznej w.g. Cyriax’a jest wywiad i badanie funkcjonalne wszystkich struktur w okolicy uszkodzenia, na podstawie których dobiera się odpowiednią terapię.

Podczas terapii wykorzystuje się:

• głęboki masaż poprzeczny
• mobilizacje / manipulacje
• naciąganie torebki
• trakcje
• dla lekarzy leczenie poprzez infiltracje czy wstrzyknięcia dostawowe

Terapia została stworzona przez Briana Mulligana specjalisty terapeuty z Nowej Zelandii. Jest to bardzo efektywna i bezpieczna metoda gdyż pracując z pacjentem wykonujemy techniki które nie powodują odczucia bólu u pacjenta. Terapia manualna Mulligan jest to koncepcja różnych technik mobilizacji połączonych z ruchem w stawach obwodowych (techniki MWM) a także przedłużone naturalne ślizgi wykonywane na kręgosłupie (techniki SNAG i NAG) połączone także z ruchem biernym który wykonuje terapeuta i czynnym wykonywanym przez pacjenta.

Koncepcja zakłada:

• Całkowitą bezbolesność podczas terapii
• Obciążenie funkcjonalne powierzchni stawowych podczas terapii
• Zastosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu
• Rozpisanie zadania domowego dla pacjenta odpowiednio dobranych ćwiczeń

Terapia manualna w.g. Plaatsmana jest to system stworzony przez holenderskiego fizjoterapeute Gera Plaatsmana. Terapia ta łączy zastosowanie różnych metod w terapi manualnej. Jej głównym założeniem jest diagnostyka oraz leczenie przyczyn dolegliwości mechanicznych w systemie ruchowym, neurologicznym i neuromięśniowym. Terapia obejmuje badanie manualne oraz leczenie za pomocą mobilizacji i manipulacji dysfunkcji stawów, kończyn górnych i kończyn dolnych oraz kręgosłupa.

Jest jedną z form terapii, która ma zastosowanie w rehabilitacji w czasie której aplikuje się specjalnie skonstruowany plaster oddziaływujący na nasz organizm. Terapia ta wywodzi się z Japoni i Korei. Powstała w latach 70- tych jej głównym twórcą jest dr Kenzo Kase.

Działanie kinesiologytaping:

• Wpływa na funkcje mięśni
• Poprawia mikrokrążenie
• Aktywizuje system limfatyczny
• Wspiera funkcje stawów
• Zmniejsza ból
• Koryguje ustawienie powięzi
• Poprawia propriocepcje
• Terapia 24 h na dobę

Jest możliwością pracy z tkanką zmierzającą do rozluźnienia, wydłużania i odblokowania utrzymujących się nieprawidłowych napięć w możliwie najbardziej skuteczny i energooszczędny sposób. W masażu tkanek głębokich podstawowym celem jest możliwość wpływania na zmiany struktur ograniczeń ruchomości mięśni. Podczas masażu uzyskujemy efekt rozluźnienia, zmniejszenia bólu, przywrócenie lepszej postawy, większej giętkości i płynności ruchu.

Przy pomocy przyborów Thera band możemy uzyskać przyrost siły mięśniowej oraz stabilizacje poszczególnych stawów i kręgosłupa. Intensywność i zakres ćwiczeń zależą od indywidualnego programu ustalonego przez terapeute.

Terapia z taśmami Thera band wpływa na:

• Polepszenie sprawności ogòlnej
• Poprawę koncentracji i koordynacji
• Polepszenie reakcji ròwnoważnych
• Polepszenie ogólnego samopoczucia
• Polepszenie orientacji ruchowej i przestrzennej
• Odciążenie i stabilizacja kręgosłupa

Piłki Thera band do gimnastyki funkcjonalnej mogą być wykorzystywane np. Do korekcji wad postawy, wzmocnienia mięśni grzbietu, rozluźnienia, polepszenia koordynacji, schorzeniach neurologicznych oraz w treningu ogólnorozwojowym.

Rehabilitacja po mastektomi jest bardzo ważna. Już w pierwszej dobie po operacji rozpoczynamy ćwiczenia usprawniające. Mają one na celu poprawę sprawności i stanu ogólnego pacjenta. Po wyjściu ze szpitala ćwiczenia powinno się kontynuować w warunkach domowych. Na początku ćwiczenia powinny być wykonywane w odciążeniu lub jako ćwiczenia wspomagane. Mają one na celu odzyskanie pełnego zakresu ruchu w stawie obręczy barkowej. Podczas ćwiczeń należy pamiętać o prawidłowym oddychaniu zwłaszcza torem piersiowym. Ważne jest także to aby po każdym ćwiczeniu rozluźniać palce dłoni i nadgarstek wykonując kilkakrotnie wstrząsanie. Ważnym elementem terapii jest automasaż który powinien być wykonywane każdorazowo po zakończonych ćwiczeniach.

High Velocity Low Amplitude – HVLA –  to techniki manipulacji krótkodźwigniowych stawów, powstałe w oparciu o koncepcję opracowaną przez prof. Laurie Hartmana PhD, DO ( British School of Osteopathy, UK). Wykorzystywana jest w osteopatii, medycynie manualnej oraz chiropraktyce. Manipulacje krótkodźwigniowe działają subtelnie i precyzyjnie. Metoda ta charakteryzuje się przyłożeniem do stawu pacjenta siły o małej amplitudzie i dużej prędkości, co najczęściej kończy się słyszalnym „kliknieciem”, powodującym zmniejszenie napięcia mięśniowego w okolicy zabiegowej. Uznawane są za jedne z najbardziej efektywnych i najbardziej bezpiecznych manipulacji stawowych. HVLA to szybki i skuteczny sposób leczenia problemów, takich jak:

• ból dolnego odcinka kręgosłupa (lower back pain),
• ból szyi,
• migreny i bóle głowy związane z interakcją neurologiczną i mięśniowo-szkieletową szyi,
• zawroty głowy.

Technika ma szerokie zastosowanie w zakresie korekcji funkcji i mobilności stawów, zaś efekt wykonanej terapii pozytywnie oddziałuje na układ nerwowy, krwionośny, limfatyczny oraz mięśniowo-szkieletowy.